| Odyn |
Odyn pochodzi z rodu Asów i jest najwyższym z bogów nordyckich. Pełni on wiele funkcji i uważany jest za ojca bogów, a jego imię - Odin, Wotan czy też Woden - przetrwało do dziś w germańskiej nazwie środy jako np. angielskie Wednesday lub szwedzkie Onsdag.Jest on bogiem nieba i do niego należy decydujący glos we wszystkich sprawach. Jako bóg wojny i wojowników przewodniczy wszystkim wyprawom wojennym, jest nieustraszony na polu walki, a jako wódz odznacza się sprytem i doskonałą taktyką wojenną. Włada on włócznią Gungir, która przynosi zwycięstwo tym, po których stronie się znajduje oraz łuk, z którego może wypuścić 10 strzał jednocześnie. W dawnych czasach Odyn dodawał odwagi i wiary swoim wojownikom obiecując im miejsce w Pałacu Poległych - Wallhali. Północni wojownicy nie znając strachu dokonywali niewiarygodnych wyczynów na polu walki. Istnieje wiele opinii na temat tego, co powodowało tzw. ‘szał bitewny’, w który wpadali berserkowie. Jedni twierdzą, że byli oni pod wpływem środków halucynogennych inni zaś, że to wiara dawała im taki hart ducha, być może też był to rodzaj transu w jaki wchodzili przy użyciu specjalnych praktyk magicznych. Tak czy inaczej śmierć w chwale na polu walki nie oznaczała dla nich końca żywota, wręcz przeciwnie była drogą do zbawienia. Nigdy też nie wycofywali się z pola bitwy i rzadko powracali do domów jako przegrani, stawką było zwycięstwo albo śmierć. Odyn wraz z Walkiriami zabierał poległych bohaterów do Walhalli, gdzie mogli oni doświadczyć prawdziwego szczęścia. Jako przewodnik dusz Odyn jest utożsamiany z rzymskim Merkurym (greckim Hermesem), który również pełnił funkcje opiekuna handlu, komunikacji oraz podróży i nauki. Dosiada on ośmionogiego rumaka Slejpnira, który to porusza się z ogromna prędkością zarówno na ziemi jak i w przestworzach. Jest Odyn również bogiem mądrości i magii, jego dwa kruki Hugin (myśl) i Munin (pamięć) codziennie wylatują w świat po czym wracają do swojego pana przynosząc mu najświeższe wieści. Zasiadając w Asgardzie na tronie zwanym Hidskalf może widzieć cały świat.Odyn jest archetypem szamana, posiadającego wiedzą tajemną i biegle posługującego się magią Seidr. Jest najmądrzejszym z bogów, który aby poznać mądrość świata gotów był ponieść ofiarę - ofiarował własne oko w zamian ze napicie się wody mądrości ze źródła Mimira. Miejsce ukrycia oka Odyna opisuje Edda Poetycka w następujący sposób: ‘Wiem, że Odina oko jest ukryte W sławnej Mimira studni; Każdego dnia Mimir pije miód Z zastawu Odina: wiecież teraz, czy nie’ /Wieszczba Wolwy, 29/ Edda mówi, ze jednym okiem Odyna jest Słońce, a drugie oko jest w wodzie. Chcąc poznać Runy i zawartą w nich mądrość świata, która do tej pory znana była tylko bogom, Odyn zawisł na Świętym Drzewie głową w dół i przebiwszy włócznią swój bok wisiał tak przez dziewięć dni i nocy. Cierpiąc pragnienie i głód otarł się o śmierć i wtedy właśnie spoglądając w dół drzewa Odyn dostrzegł magiczne znaki – Runy. Ofiara Odyna jest metaforą ukazującą pokonanie własnej słabości i niejako wygranie najtrudniejszej z walk – walki z samym sobą. Jednooki bóg podarował runy ludziom aby udostępnić im mądrość i wiedzę, uczył również, że z run trzeba korzystać z rozwagą i pełną odpowiedzialnością, gdyż są one potężnym narzędziem magicznym. Ofiarę Odyna przepięknie opisuje ‘Pieśń Najwyższego’ zawarta w Eddzie poetyckiej:‘Wiem, że wisiałem na wiatrem owianym drzewie, Przez dziewięć nocy, Oszczepem zraniony, Odinowi ofiarowany Sam sobie samemu. Na tym drzewie, o którym nikt nie wie, Z jakich wyrasta korzeni. Chlebem mnie nie nakarmiono, ni napojem z rogu, Wypatrywałem ku dołowi, Przyjąłem runy - wołając przyjąłem, Spadłem potem stamtąd. Pieśni dziewięć wszechmożnych od sławnego dostałem Syna Bölthorna, Bestli ojca, I napój dostałem drogiego miodu, Wylany z Odrörira. Wtedy zacząłem dojrzewać i rozumieć I rosnąć i mężnieć; Słowa mi ze słów słowa stwarzały - Czyny mi z czynów czyny stwarzały.’ # # # ‘Runy otrzymasz i czytelne znaki. Bardzo wielkie runy Bardzo mocne runy Co Olbrzym Śpiewak zabarwił a bogowie stworzyli I boski run Głosiciel rytował Odin - Asom, Alfom - Dain, Dawlin - Karłom, Alswidr - Olbrzymom, a ludzkiemu pokoleniu - Ja sam runy kreśliłem.’ © Albruna
Powered by !JoomlaComment 3.21
3.21 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
|||||||||||||||||||||||||||||||

Odyn pochodzi z rodu Asów i jest najwyższym z bogów nordyckich. Pełni on wiele funkcji i uważany jest za ojca bogów, a jego imię - Odin, Wotan czy też Woden - przetrwało do dziś w germańskiej nazwie środy jako np. angielskie Wednesday lub szwedzkie Onsdag.
Odyn wraz z Walkiriami zabierał poległych bohaterów do Walhalli, gdzie mogli oni doświadczyć prawdziwego szczęścia. Jako przewodnik dusz Odyn jest utożsamiany z rzymskim Merkurym (greckim Hermesem), który również pełnił funkcje opiekuna handlu, komunikacji oraz podróży i nauki. Dosiada on ośmionogiego rumaka Slejpnira, który to porusza się z ogromna prędkością zarówno na ziemi jak i w przestworzach. Jest Odyn również bogiem mądrości i magii, jego dwa kruki Hugin (myśl) i Munin (pamięć) codziennie wylatują w świat po czym wracają do swojego pana przynosząc mu najświeższe wieści. Zasiadając w Asgardzie na tronie zwanym Hidskalf może widzieć cały świat.
Chcąc poznać Runy i zawartą w nich mądrość świata, która do tej pory znana była tylko bogom, Odyn zawisł na Świętym Drzewie głową w dół i przebiwszy włócznią swój bok wisiał tak przez dziewięć dni i nocy. Cierpiąc pragnienie i głód otarł się o śmierć i wtedy właśnie spoglądając w dół drzewa Odyn dostrzegł magiczne znaki – Runy. Ofiara Odyna jest metaforą ukazującą pokonanie własnej słabości i niejako wygranie najtrudniejszej z walk – walki z samym sobą. Jednooki bóg podarował runy ludziom aby udostępnić im mądrość i wiedzę, uczył również, że z run trzeba korzystać z rozwagą i pełną odpowiedzialnością, gdyż są one potężnym narzędziem magicznym. Ofiarę Odyna przepięknie opisuje ‘Pieśń Najwyższego’ zawarta w Eddzie poetyckiej: