| Menu | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Szukaj |
|---|
| Logowanie |
|---|
|
|
|
|
|
|
| Mit o stworzeniu Świata |
 Na początku wszechczasów Świat był przepastną, niezmierzoną otchłanią, którą nazywano Ginnungagap. W wyniku wielkiego wybuchu i połączenia się ognia z Muspelleheim i lodu z Niflheim doszło do powstania dwóch postaci - lodowego olbrzyma Ymira (Aurgelmira) oraz wielkiej krowy o imieniu Audumla. Z potu Ymira zrodziły się następne olbrzymy i olbrzymki, natomiast krowa Audumla wylizała z lodu podobną do człowieka istotę o imieniu Buri, którego żoną została olbrzymka o imieniu Bestla - córka giganta mrozu Bolthorna. Mieli oni syna o imieniu Bor (Bur), który doczekał się trzech męskich potomków: bogów Odyna, Viliego (Hoenira) i Ve. Bogowie nienawidzili olbrzymów, gdyż uważali iż są oni okrutni; zabili więc Ymira, a z jego ciała uformowali świat. Lądy powstały z ciała Ymira, z jego kości góry i skały, morza i rzeki z krwi, jego czaszka uformowała sklepienie niebieskie, natomiast mózg chmury. Miejsce gdzie znajdowały się oczodoły Ymira najlepiej nadawało się do stworzenia Mitgardu, czyli krainy w której mogliby mieszkać ludzie. Z kości olbrzyma bogowie ulepili Krasnoludy, czterej z nich - Nordi, Sudri, Austri, Vestri - podtrzymywali niebiosa. Krasnoludy ulepiły z gliny kolejnych Krasnoludów, w tym: Dwalina, Bifura, Bombura , Gandalfa, Thorina i Gloina. Z iskier ognia z Muspellheim powstało słońce, księżyc oraz inne ciała niebieskie. Kiedy bogowie zabili Ymira, jego krew zamieniła się w rwące strumienie i zatopiła prawie wszystkich olbrzymów. Jedynie gigant o imieniu Bergelmer, syn Thrudgelmira i wnuk Ymira, uciekł z powodzi wraz ze swą żoną i schronił się w Jotunheim (Utgard) dając początek nowemu rodowi mroźnych olbrzymów. Bogowie Odyn, Vili i Ve stworzyli też pierwszego człowieka Aska - z pnia jesionu, który znaleźli nad brzegiem morza oraz pierwszą kobietę Emblę - z pnia wiązu. Vili dał ludziom myśl i ruch, zaś Ve obdarzył ludzi uczuciami, wyglądem i mową, Odyn dał ludziom duszę. Odyn, Vili i Ve (Asowie) ustanowili też dzień i noc, aby można było liczyć czas.  Nordycy wierzyli, że Wszechświat składał się z trzech poziomów, na których znajdowało się dziewięć różnych krain. Wszechświat przedstawiany był jako kosmiczne święte drzewo (jesion, cis) Yggdrasil, którego gałęzie zwisały nad całym światem i sięgały powyżej niebios. Yggdrasil rósł na wskroś owych dziewięciu krain niczym oś życia; wysoko w jego koronie mieszkał orzeł Vedrfolnir, a wśród korzeni smok Nidhogr, który cyklicznie je podgryzał. W konarach świętego drzewa żyła koza Heidrun dająca zamiast mleka miód - pożywienie bogów - oraz jeleń Eikthyrnir, z którego poroża tryskały stróżki wody zasilające wszystkie rzeki świata. Pomiędzy korzeniami a koroną, po pniu świętego drzewa biegała ruda wiewiórka Ratatoskr i przenosiła wiadomości. Yggdrasil opierał się na trzech korzeniach. Jeden z nich przechodził przez Asgard i czerpał wodę ze znajdującej się tam krynicy Urd, przy której mieszkały trzy Norny, drugi korzeń prowadził do Jotunheim czerpiąc wodę ze studni Mimira, trzeci zaś sięgał głęboko do krainy Niflheim i opasał zdrój Hvergelmir (kipiący kocioł). W ten sposób święte drzewo łączyło ze sobą trzy poziomy i zarazem wszystkie dziewięć krain. Każdego dnia trzy Norny, które zamieszkiwały przy studni Urd w Asgardzie czerpały zeń wodę i sprzyskiwały korzeń i ziemię wokół niego, aby nie dopuścić do jego wyschnięcia.  Dziewięć krain, które obejmował Yggdrasil zamieszkiwały różne istoty. Na pierwszym najwyższym poziomie istniały trzy krainy:Asgard, kraina Asów (bogów) Vanaheim, kraina bogów Vaniru Alfheim, kraina elfów światła Drugi, a zarazem środkowy poziom tworzyły: Midgard, kraina ludzi Jotunheim, kraina gigantów Svartalfheim (Nidavellir) - kraina krasnoludów Trzeci najniższy poziom stanowiły: Helheim, kraina umarłych, Nivlheim, mroźna kraina ciemności oraz Muspelheim, kraina ogniowych gigantów - był to najstarszy ze światów. © Albruna
Powered by !JoomlaComment 3.21
3.21 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
no ale można to chyba jakoś przerobić 
