Letnie przesilenie - Midsumarsblot, Midsummer, Noc Kupały, Sobótka, Noc Świętojańska

Letnie przesilenie w religii Asatru

Midsumarsblot jest to świętem celebrowanym zarówno Europie jak i poza jej granicami i znanym pod takimi nazwami jak Midsummer, Noc Kupały, Letnie Przesilenie, Noc Świętojańska, Sobótka itp. Przypada ono na okres między 20-stym a 24-tym czerwca i jest obchodzone na cześć bóstwa solarnego, kiedy to Słońce ma największą moc i znajduje się najdłużej na niebie, a noc jest najkrótsza ze wszystkich nocy w roku.

Od niepamiętnych czasów ludzie świętowali ten dzień radując się ze światła i ciepła, jakie daje im Słońce. Światło i ciepło oznaczają bowiem życie - mroki nocy zostają rozwiane przez życiodajne promienie, a demony ciemności zepchnięte w cień. Ludzie, znając magiczne właściwości Słońca i jego uzdrowicielską moc, bawią się wspólnie i wychwalają solarne bóstwa, do samego świtu płoną ogniska podsycając światło i miłość w ludzkich sercach i nie pozwalając ani na chwilę zagościć ciemności. Letnie przesilenie jest festiwalem płodności łączącym w sobie zarówno męskie jak i żeńskie elementy (ogień i wodę) i ważnym punktem zwrotnym w kalendarzu, gdyż od tej chwili dni będą stawały się coraz krótsze, a bóg jasności zacznie symbolicznie umierać by ponownie odrodzić się w Yule. Pewien etap zostaje zakończony i rozpoczyna się nowy.
Cykliczność życia i śmierci symbolicznie przedstawiana jest jako okrąg, okrągłe jest również Słońce, a koło jest jego symbolem. Kształt ten można dostrzec w świętojańskich wiankach, płonących kołach staczanych ze wzgórza lub wrzucanych do ognia, a także tzw. majowych drzewkach (maypole), zarówno w ich dekoracji jak i symbolicznym tańcu „dookoła pala” lub wokół ogniska. Uczestnicy tradycyjnej kupałnockowej ceremonii podtrzymują płonący ogień jak najdłużej korzystając z jego dobroczynnego opiekuńczego i oczyszczającego działania, zaś specjalnie przygotowane na tę okoliczność wianki przystrojone świeczkami puszczane są na wodę symbolizując połączenie przeciwieństw. Woda w tę noc nabiera mocy „magicznej” i według podań ludowych ma właściwości uzdrawiające, od tego momentu można też zacząć bezpiecznie zażywać kąpieli w jeziorach i rzekach, gdyż wszystkie złe istoty, które do tej pory tam zamieszkiwały, dzięki wyjątkowej mocy Słońca zostały przegnane bądź unieszkodliwione.

W tradycji germańskiej Midsumarsblot celebrowany jest w wigilię 21-go czerwca i jest świętem ku czci bogini Sunny oraz boga Baldra. Wyznawcy Asatru obchodzą je zawsze bardzo uroczyście i uważają, że jest świętem tej samej wagi co Freyfaxi (Żniwa) czy Yule.
Miejsce, w którym ma się odbyć blot (najczęściej u kogoś w domu lub w ogrodzie) zamienia się w prawdziwa salę biesiadna (mead hall). Gospodarze spotkania dekorują miejsce ceremonii piękną letnia roślinnością, z której najbardziej symboliczne i najchętniej wykorzystywane są gałązki jarzębiny. Zgromadzone też musi zostać drewno, które będzie użyte do ogniska, a powinno być go aż dziewięć gatunków. Przygotowywane są również świąteczne posiłki oraz miód pitny. W blocie uczestniczą często cale rodziny, dzieci zostawiają dary Elfom zamieszkującym pobliskie drzewa lub kamienie obdarowując je chlebem, owocami, mlekiem lub miodem i mając nadzieję, że przyłączą się one do ceremonii aby świętować razem z ludźmi.
Na początku obrzędu miejsce zostaje poświecone przez kapłanów (Godhi lub Gydhja) poprzez symboliczne wykonanie znaku Młota Thora. Często też przy użyciu run przygotowuje się wróżbę, jako że Przesilenie Letnie jest szczególnym i magicznym momentem w kalendarzu, następną tak ważną w wymowie wyrocznię będzie można wykonać dopiero na Yule.

Rozpalane są ogniska, w praktyce są to najczęściej dwa oddzielne ognie – jedno, przy którym odbywać się będzie biesiada (przy którym będzie można piec jadło i bawić się) oraz drugie przeznaczone na ceremonię ku czci bóstw. Jednak jest to uzależnione od zwyczajów panujących w danym „kindredzie”, niektórzy przeprowadzają zarówno rytuał jak i biesiadę przy jednym ogniu. Śpiewane są pieśni, opowiadane legendy i sagi, zwłaszcza na temat śmierci Baldra, który patronuje tej wyjątkowej nocy. Tuż przed zmierzchem rozpoczyna się blot ku czci Sunny i Baldra. Gothi stojac w pozycji Algiz (z rękami wzniesionymi ku górze) po wykonaniu znaku Młota Thora, zaprasza bogów, po czym wznosi róg pełen miodu i prosi ich o przyjęcie ofiary oraz o dołączenie się do wspólnej uczty. Wzywane są również duchy przodków. Róg z miodem krąży wśród uczestników uroczystości, mile widziane wówczas jest wygłoszenie własnej mowy lub wzniesienie toastu w jakiejś intencji. Miód rozlewany jest też jako ofiara dla bogów, często również jako symboliczna ofiara palony jest model drakkara.
Na koniec uroczystości Gothi błogosławi zebranych i święci ich pozostałą częścią miodu. Mogą wtedy zostać poświęcone również inne przedmioty przyniesione na tę uroczystość.

Po oficjalnej części zapraszania bogów i składania im ofiary uczestnicy przechodzą do drugiego ogniska i rozpoczynają biesiadę. Jest to czas na spożycie przygotowanych wcześniej potraw, picie miodu i wspólne tańczenie wokół ogniska lub przystrojonego pala. Jednym ze zwyczajów jest wrzucanie do ognia gałązki bylicy przez biesiadników, ze słowami „Niechaj cale niepowodzenie spłonie razem z tym zielem”. Tańce trwają całą noc, ludzie dekorują się nawzajem wiankami, słychać śpiew i opowieści o bogach. Niektórzy wieszają na gałęziach własne dary dla bogów lub też wrzucają je do ognia. Jeśli jest to możliwe uczestnicy staczają ze wzgórza płonące kolo, które ma przypominać o cykliczności życia, przemijaniu i ponownym odradzaniu się.
Ogniska nie powinny zgasnąć nim wstanie Słońce. Jeśli nie jest to możliwe, uroczystość może być zakończona wcześniej a ogień wygaszony. Czyniąc to Gothi zwraca się do ognia tymi słowami:
„Choć zamarłeś już w ziemi, płoń w naszych duszach Święty Ogniu Lata. Świeć nam przez lato całe, miłością i szczęściem Święty Ogniu Lata. Płoń w naszych piecach, gdy już wygasimy twe płomienie Święty Ogniu Lata.”

Tak odprawiony i wspólnie celebrowany rytuał daje wyznawcom poczucie religijnego spełnienia i zjednania sobie bóstwa, które będzie chroniło ludzi przez kolejne długie miesiące. Powyższy opis Midsumarsblot jest oczywiście przykładowy i może się różnić zależnie od Kinredu, jednak zawsze jest to podniosła uroczystość, której towarzyszą pewne stałe elementy takie jak blot, ognisko i uczta na cześć bogów, a także radosna i optymistyczna atmosfera, charakterystyczna dla tego pełnego życia święta.

© Albruna

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj

Anonimowy

|89.239.100.xxx |14-11-2008 23:27:06

Idea jest cudna,hej!

Odpowiedz | Cytuj

pierun - kupała

|83.8.48.xxx |20-07-2009 05:04:15

ogólnie w europie zachowały sie piekne tradycje jeszcze pogańskie , ciekawy tekst, gratuluje
wykonanej pracy nad stroną
www.watra.org .pl tam zdjecia z naszej kupały

Odpowiedz | Cytuj